Artikel

'Het is een voorrecht om onderwijs te krijgen'

Hajar Oumansour deed jarenlang ervaring op aan de beleidskant van het onderwijs. Met voldoening en plezier, maar na enige tijd ook met honger naar meer praktijk - naar sneller schakelen en concreter dingen in beweging brengen. Bij Buitenkans concentreert ze zich op ouderbetrokkenheid en kansengelijkheid, en is ze voor veel scholen het aanspreekpunt. ‘Voor goede samenwerking is het noodzakelijk om ook daadwerkelijk samen op te trekken.’

samenwerken
Projectleider
Hajar Oumansour
Hajar

Hajar is bij Buitenkans projectleider van het dossier Ouders optimaal betrokken bij school en het dossier Alle hulp toegankelijk in of nabij school. Wil je meer informatie over samenwerken of gewoon eens samen zitten of bellen om te horen wat er mogelijk is via Project Buitenkans? Neem dan contact op met Hajar.

Nooit uitgeleerd

‘Dat het een voorrecht is om onderwijs te krijgen, en ook om in een gezin op te groeien waarin er voldoende rust en stabiliteit heerst om gewoon naar school te gaan - dat is er vanaf mijn vroege jeugd al flink ingewreven door mijn ouders. Haal álles eruit en weet dat je nooit uitgeleerd bent – dat was het devies toen ik zelf kind was en dat is ook wat ik probeer uit te dragen aan leerlingen én professionals die ik tegenkom in mijn werk. Onderwijs gaat naar mijn idee niet alleen over cognitieve vaardigheden, het gaat niet alleen over theorieën en cijferlijsten. Wat is burgerschap? Hoe ga je om met schulden? Hoe gedraag je je in contact met leeftijdsgenoten en docenten en hoe deal je met weerstand en teleurstelling? Pas wanneer je onderwijs ziet als voorwaarde om jezelf als individu binnen een samenleving te kunnen ontwikkelen, in meest omvattende zin van het woord, dan begrijp je ook hoe essentieel het is dat ieder kind zich in dat onderwijs kan onderdompelen en zich daar veilig en op zijn plek voelt – ook wanneer dat kind uit een kwetsbare omgeving komt.’ 

De overstap van beleid naar praktijk

‘Een collega tipte me op deze functie bij Buitenkans, en dat kwam precies op het goede moment. Ik werkte op dat moment als beleidsmaker Sociaal Domein bij gemeente Den Haag en hield me bezig met onderwijs. Dat onderwerp lag me aan het hart, maar ik merkte dat ik het steeds lastiger vond om praktisch ver van de doelgroep af te staan. Je richt je als beleidsmaker op zulke lange lijnen, op zulke brede trajecten – het komt voor dat je plannen in gang zet waarvan je bij voorbaat al weet dat je niet meer in dienst bent op het moment dat ze gerealiseerd worden. Na een paar jaar wilde ik ook graag zien en toetsen hoe een bepaald beleid doorwerkt op de situatie op de scholen zelf: wat betekent besluitvorming voor de betrokken partijen? Welke ideeën en reacties komen er vanuit de praktijk? Welk verschil maak je nou eigenlijk met wat je doet? Die gesprekken wilde ik graag aangaan. Ik had als beleidsmaker al eens initiatief genomen tot een denktank, waarbij ik jongeren uitnodigde om actief met ons mee te denken en dat leverde enorm waardevolle gesprekken op. Om samen te werken is het in mijn beleving noodzakelijk om ook daadwerkelijk samen op te trekken.’

Betrokkenheid en openheid

‘De socioloog Iliass el Hadioui onderscheidt drie domeinen waarbinnen een kind zich beweegt – thuis, school en de straat. Die drie domeinen moeten dicht bij elkaar staan, willen ze effectief kunnen samenwerken. In die samenwerking kan een school een essentiële rol spelen, en wat ik wil doen is onderzoeken en uitvragen wat het onderwijs nodig heeft om die rol te kunnen oppakken. Er zijn zoveel goede initiatieven en ideeën op het gebied van welzijn, thuiszitten en ouderparticipatie, maar scholen hebben ook al zoveel op hun bord. Daarom probeer ik hen te ondersteunen in het zichtbaar maken van al die opties en het verbinden van relevante partijen – op een manier die past bij de individuele behoeften van de scholen. Dat zijn steeds processen die om betrokkenheid en openheid vragen: wat loopt er al goed, en wat nog niet? Welke interventies helpen, en welke leveren alleen maar meer werk op? En nee, ik denk niet dat we daar over een jaar klaar mee zijn. Maar ik denk wel dat er dan een raamwerk ligt: dat het voor scholen, leerlingen, ouders en externe professionals duidelijker is hoeveel er al is, hoeveel er al goed gaat, en hoe kennis en inzet ingeroepen kan worden op díe plekken waar dat nodig is.’

 

Lees meer

Links en documenten die dit onderwerp beter helpen begrijpen.